"حرف‌های‌ناتمام‌میان‌دو‌نگاه"

این مکالمه‌های، گفت‌وگوی دو قلب است بی‌آنکه کلامی رد شود؛ نجوایی که در سکوت نگاه‌ها می‌پیچد و در لبخندها به بار می‌نشیند.

تو را در خواب هم می‌بینم.  ـ خوابِ بیداری؟  ـ نه. خوابِ خواب.  یعنی حتی خواب هم نمی‌تواند از دیدنِ تو دست بردارد.

یک سکه بینداز.  ـ برای چه؟  ـ تا تصمیم بگیرم عاشقت باشم یا دیوانه‌ات.  ـ و اگر خط بیاید؟  ـ آنوقت هر دو.

چه می‌نویسی؟  ـ لیست چیزهایی که دوست دارم.  ـ و من چندمم؟  ـ تو شماره‌ی صفری.  قبل از یک.  قبل از همه.

ـ جنگل چشامو بسته... ـ چرا؟ ـ چون با دل می‌بینمت قشنگ‌ترم. صدات رو با قلب درختا می‌شنوم... و عطرت رو از ریشه‌ها نفس می‌کشم.